...ότι και να γίνει χαμόγελα...

...το ξέρω πως έχεις κουραστεί να περιμένεις πως τα καλύτερα θα'ρθουν...το ξέρω πως η στεριά φαντάζει ακόμα πολύ μακριά και είναι και αυτή η ομίχλη στα μάτια σου που σε εμποδίζει να δεις πιο πέρα από τη θλίψη σου...ομως χαμόγελα ακόμα και αν τα πράγματα δεν ήρθαν όπως ήθελες χαμόγελα...η πίστη σου και η αλήθεια της ψυχής σου κάποια στιγμή θα ανταμειφθούν...
Κάνε υπομονή και μην το βάζεις κάτω ...όσο και αν σε μειώνουν, όσο και αν δεν σε υπολογίζουν εσύ χαμόγελα προς απάντηση τους...και άστους να αναρωτιούνται από ποιο πλανήτη είσαι...

περίεργα...

"...Αυτό δεν ήθελες; να αλλάξεις επιτέλους δουλειά; τώρα γιατί μελαγχολείς , αναπολείς και θες τη ζωή που είχες χθες; πάλι φοβάσαι πως θα αποτύχεις και αναζητάς τα σίγουρα ε; σε έχω μάθει πια καλά...γίνε επιτέλους πιο δυναμική και άσε τις κλάψες και τα πισωγυρίσματα...οι ευκαιρίες μια φορά δίνονται ..."
Αυτά σκέφτομαι όλη μέρα...και μαλώνω τον ίδιο μου τον εαυτό...έχω παραλογιστεί νομίζω.
Περίεργα...νιώθω περίεργα ανάμεσα σε ανθρώπους που δε γνωρίζω...δεν ξέρω πως να μιλήσω πως να φερθώ...όλο αυτό είναι φυσιολογικό; δεν ξέρω ποιος είναι καλός και ποιος όχι...κοιμάμαι και βλέπω φυτά στον ύπνο μου ίσως και να παραμιλάω.
...νομίζω πως απλά δε μου αρέσουν οι αλλαγές...ίσως να μην ήμουν έτοιμη να αλλάξω περιβάλλον...ίσως πάλι να επηρεάστηκα και εγώ από την πανσέληνο του Αυγούστου...δεν ξέρω θα δείξει...

ΥΓ. Καλές διακοπές σε όλους και με το καλό να μας έρθει το φθινόπωρο (βιάστηκα ε;;; ναι πάντα βιαστική και ανυπόμονη 😊)


 

...ευχάριστα...σου έχω ευχάριστα...

Και ναιιιιι!βρήκα δουλειά....είναι η δουλειά που πάντα ήθελα γνωστή άλλωστε και η αγάπη μου για τα λουλούδια...γεωπόνος σε φυτώριο...επιτέλους θα ασχοληθώ με αυτό που με τόσους κόπους και εμένα και των δικών μου σπούδασα ...τσάκα τσάκα έγραψα την παραίτηση μου ...βέβαια δεύτερες σκέψεις πολλές...λιγότερα χρήματα ,φόβος αν θα τα καταφέρω να ανταπεξέλθω επιτυχώς στις νέες μου υποχρεώσεις και άλλα πολλά ...αλλά για πρώτη φορά προσπαθώ να ξεπεράσω λίγο την αυτοκαταστροφική μου συνήθεια και να αρπάξω την ευκαιρία αυτή που μου έστειλε Ο Θεός. Ελπίζω και προσεύχομαι να πάνε όλα καλά...

ΥΓ1.αυτές τις μέρες ενδέχεται να εξαφανιστώ για λίγο καιρό γιατί έχει να πέσει πολλή διάβασμα αλλά θα επανέλθω σύντομα.

ΥΓ2. παρόλο τον ενθουσιασμό μου η σκέψη μου και η καρδιά μου είναι σε σένα αγαπημένη μου Ελλάδα. Εύχομαι αύριο όποια άποψη και αν υπερισχύσει να είναι για το κοινό καλό...είτε με το ναί είτε με το όχι ...

...δίψα για ζωή...

...όμως τι είναι αυτό που σε κρατάει όταν πέφτεις , τι είναι αυτό που σε ανασταίνει πάλι εκεί που νιώθεις να "πεθαίνεις" ;
...είναι η ανεξάντλητη αγάπη για ζωή, είναι αυτή η φλόγα που μέσα σου  ακούραστα καίει εκεί που κάθε σταγόνα ελπίδας έχει στερέψει...είναι Ο ίδιος Ο Θεός...και Τον συναντάς σε κάθε σου όμορφη σκέψη ,σε κάθε χαμόγελο της ψυχής...εκεί που νιώθεις τόσο γεμάτος απο αγάπη που θές απλόχερα να τη μοιραστείς...


ΥΓ. Οι φωτογραφίες είναι απο πενταήμερη στην Κέρκυρα το Μάιο του 2010 ,ούτε ξέρω απο που τις ξέθαψα...

μένω/επιμένω/υπομένω

...είναι και αυτές οι μέρες που δεν έχεις κουράγιο να σηκωθείς απο το κρεβάτι...που θες απλά να μείνεις μόνος σου με τις σκέψεις σου...που κάποιες φορές δεν αντέχεις ούτε κι αυτές...θολό μυαλό,μάτια υγρά και ένα παράπονο...μα τίποτα να μην έχω κάνει πια σωστά;
...είναι και αυτή η φωνή που έχω μέσα μου βαθιά που κάθε βράδυ με νανουρίζει με το ίδιο παραμύθι "υπομονή κάτι θα αλλάξει " μου λέει ψυθιριστά "να επιμένεις και να μην απελπίζεσαι"...Αλιμονό μου αν ποτέ σωπάσει αυτή η φωνή...

Πάφος...λουτρά της Αφροδίτης -λιμανάκι...

...μια ακόμα βόλτα-εξερεύνηση της Κύπρου μας...

Κυριακή=εκδρομή!!!!!!!!!!!

Είναι φορές που δεν έχεις κάτι να πεις παρά να θαυμάσεις το μεγαλείο της φύσης που Ο Θεός έφτιαξε για εμάς...
Μοναστήρι της Παναγιάς του Κύκκου...η διαδρομή μέχρι εκεί απλά υπέροχη...κάπως έτσι πιστεύω πρέπει να είναι και ο παράδεισος...χωρίς υπερβολή...

k,